Beware on yahoo messenger hacker!

Beware people, there is a hacker on the loose. Their modus operandi, use your friends previously hacked e-mail address. In my case, they used my online firend email address rjcarpio24@yahoo.com and now they are using my e-mail ciao2449@yahoo.com " to hack other people on my network.

Please if ever you are on the contact list of above mail addresses, block it immediately as you might be the next victim.

How to know that they are hackers:
1. You will easily identify that the person is a hacker if the way he/she talk is different from the usual person you talked with.
2. He/She will tell you: "I'm uploading pics please check", the file name he/she will send you is "yahoo.html" don't try to save it. It will lead you to YAHOO sign-in page. Once you enter your username and password, your dead. They already have an access to your email. In few seconds they will tell you that they have a control to your e-mail and your ym will just sign out and will scam your contacts doing same procedure.

Below is the sample of chat exchange during my conversation conversation with my hacker:

JuAn cArpiO: msta na
DonnaRose:): og bat invi ka
JuAn cArpiO: n dc ako
JuAn cArpiO: msta na
DonnaRose:): jan ka pa?
JuAn cArpiO: yes
JuAn cArpiO: merry xmas
DonnaRose:): receive ko na yung tshirt wahahahahaha
JuAn cArpiO: advance happy new year
JuAn cArpiO: aheheh
DonnaRose:): post ko sa site ko pag na upload ko na ang pics
JuAn cArpiO: ahhahahah
JuAn cArpiO: what time n dyan sau gnyn?
DonnaRose:): 1:51 AM
DonnaRose:): saan ka ba
JuAn cArpiO: d2 pa din
JuAn cArpiO: buti gcng ka pa
JuAn cArpiO: nag aayos ako ngyn ng new pic
DonnaRose:): anu ka pa parang adik yang tanong
DonnaRose:): alam mo naman na nasa work ako malamang eh gising pa me
JuAn cArpiO: ahehehe
JuAn cArpiO: send ko sau new pic ko
JuAn cArpiO: teka lng
JuAn cArpiO: yan
JuAn cArpiO: accept mo yan
DonnaRose:): di virus yan
JuAn cArpiO: nde noh
JuAn cArpiO: photoficker yan

Hide Recent Messages (F3)
JuAn cArpiO appears to be offline and will receive your messages after signing
in. You can also send a message to JuAn cArpiO's mobile device.
Send an SMS Message (Ctrl+T)

JuAn cArpiO: my oofer sana ako sau ngyn d2
JuAn cArpiO: bka gsto mo
DonnaRose:): anu yun
JuAn cArpiO: mdyo nagkakaproblem kme kse at the same time eh
JuAn cArpiO: explain ko muna sau procedure
DonnaRose:): anu ba yan
DonnaRose:): teka naninibago ako sau ha
DonnaRose:): hmmm
DonnaRose:): una kinamusta mo ako di ka naman nangangamusta eh
DonnaRose:): ikaw ba yan
DonnaRose:):
JuAn cArpiO: gantio kse ung roaming sim ng mga ofw ngyn d2 mag eexpired na
willing to pay naman lahat cla ngyn d2 sarado na din kse ung filipino store ngyn
d2
JuAn cArpiO: papaibli sana sila globe prepiad cards each card pay nila ng 1,500
tig 500 tau sa kita baka gsto mo tayo na lng mag supply ng mga cards sa kanila
JuAn cArpiO: gets mo na
JuAn cArpiO: ?
DonnaRose:): how naman
JuAn cArpiO: ganito para nde na tau gastos tru fed ex bali kukunin ko na lng ung
no. ng mga cards send mo na lng sa mail ko
JuAn cArpiO: gets mo na?
JuAn cArpiO: papabili sila ng 20pcs globe 500 para malaman din nila nag
bebenta ako ng mga cards ngyn d2
BUZZ!!!
DonnaRose:): cge
JuAn cArpiO: huh?
JuAn cArpiO: panung cge?
DonnaRose:): payag na me
DonnaRose:): nga pala gusto mo pa ba nuong tshirt?
BUZZ!!!
DonnaRose:): pag di ka nagreplay di na ako papayag bilis
DonnaRose:): nag iisip ka pa ba ng isasagot mo?
JuAn cArpiO: ha???
DonnaRose:): sabi ko gusto mo pa ba yung tshirt?????
JuAn cArpiO: nbgy ko na sau eh
DonnaRose:): ganun kamusta na nga pala yung mga blogs mo
DonnaRose:): isge payag na ako
DonnaRose:): payag na ako saang email ko naman po ipapadala
BUZZ!!!
JuAn cArpiO: sa email ko
JuAn cArpiO: okaya d2 na lng
JuAn cArpiO: sa ym
DonnaRose:): now n b?
JuAn cArpiO: uu 20pcs globe 500 muna
DonnaRose:): teka mag kaayus na mun atyu sa tshirt
DonnaRose:): anung gusto mong kulay?
JuAn cArpiO: chaka na muna un focus muna tau d2 sa mga cards
DonnaRose:): teka tshirt muna mamili ka na lang muna ng kulay
JuAn cArpiO: blue
DonnaRose:): ulol!!!
JuAn cArpiO: wag mo ako minumura
JuAn cArpiO: bka ikaw isunod ko
JuAn cArpiO:
DonnaRose:): shit wrong send
JuAn cArpiO: gsto mo control ko yang computer mo
JuAn cArpiO: ?
DonnaRose:): may nanloloko kasi sa kabilang line
JuAn cArpiO: ok sige
JuAn cArpiO: bilang ka 5 lag lag ka na
JuAn cArpiO: 1
JuAn cArpiO: 2
JuAn cArpiO: 3
JuAn cArpiO: 4
JuAn cArpiO: 5
JuAn cArpiO: bye


Please be vigilant. Let us stop this net burglar. Once your e-mail address was hacked, tell immediately your family and friends to make them aware and change your other account's mail notification.

PLEASE REPOSE THIS IF YOU THINK IT IS USEFUL TO YOU AND YOUR FRIENDS.

Original Poster:
http://rjcarpio24.multiply.com/journal/item/56/Hacker_on_the_LOOSE?replies_read=6

Bob Ong Grapix

Gawa ko ng mga panahaon pang gabi ako sa trabaho.
X_X

Warning: Adult Emoticons

Ang Saya di ba bahala na kayo mag isip kung anung ginagawa ng mga emoticons na iyan masyado bang mahalay? lol

Salamat sa isang friend ko na nagbigay or nagpakita nito.:D

Dysmorphophilia

na wiwirduhan talaga ako sa sarili ko!kung ang isang normal na tao na aatract sa babaeng maganda, sexy oh yung pang rampa at sa mga lalaki namanyung tipong gwapo, at pang model ang dating sa akin walang epek yan...
hindi tumatalab sa akin iyanbakit kamo?

Dysmorphophilia: Arousal from deformed or physically imparted partners

di ko alam kung tama ang pag kakaintindi ko pero iyan na ata ang pinaka malapit na word na pwede kungitawag dyan! Nabasa ko na ito sa libro ni Bo na blackbook kaya natuwa ako na meron pala talagang ganito
mas na aatract at na aarouse sa mga taongbulag, pipi at bingi oh tipong pilay na naka saklay,putol ang kamay, naka wheel chair,special child na edad 24 na pero ang takbong isip eh 12 yrs old lang po...
ang weird talaga...
Gusto kung ipadama sa kanila na mahalaga sila
Gusto ko silang alagaan
Gusto kung ipagsigawan na may puwang sila sa mundo
Gusto kung iparamdam na di sila iba..
Gusto kung malaman nila na kaya nilang mamuhay ng normalna tanggap at may handang tumanggap sa kanila!
Kung naalala niyo may post ako noon na paano i dedescribe ang pula sa taong bulag iyan ang dahilan niyan dahil sa mgha panahon naiyon in love ako sa bulag..
di na din ako magtataka kung minsanisang araw mahulog ang loob ko sa isang di normal ang pag iisip!

sa tingin niyo normal ba ako?

After Almost 1 year

Sept 07,2008 ng magsimula ako sa trabaho ko na ito halos isang taon na din pala ako sa pagiging Customer Service. Isang taon at mahigit na akong nakaharap sa PC at multi tasking paano ko naman nasabi na multi tasking? While taking up calls and doing reports marami pa akong ginagawa na lingid sa kaalaman ng Boss ko..ang bad ko talaga..
☺Friendster
☺ Multiply
☺ Blogs
☺ Bobong Pinoy Mailing List
☺ Ibat ibang forums ko
☺ Self tutorial ng CSS,HTML and etc
☺ Chatting
☺ Pag gawa ng project ng kapatid ko .. Oops
☺ at madami pang iba
Anu na nga ba ang natutunan ko pagkalipas ng isang taon
Isang training lang ang napuntahan ko at binigay sa amin di pa siya kompletp, pero masasabi ko na malaki ang naging tulong sa akin noon. Yun eh kung paano mag handle ng calls lalo na kung nagwawala na ang caller. Dapat laging isipan na Customer sila at kung mahaba ang pasensiya mo dagdagan mo pa ng todo wag mag irrate sa caller sabi nga ng bagong boss ko which is true kasi kung sasabayan natin ang nagwawalang caller eh useless ang usapan walang magandang mangyayari at panget ang closure.
Isang bagay pa pag nag-aapoy ang teleponoa at super dami ng calls di ko alam kung paano din ako nakakasabay samantalang di naman ako magbilis mag type. Pero ang sarap isipan na nakakapag submit ako ng reports kahit na madaming problema.
Sa tuwing papasok pa lang ako iniisip ko na kung anung mga complaint ang maari kung makaharap oh matanggap.Nagpapasalamat din ako sa mga araw oh pagkakataon na nalalampasan ko ang mga matitinding complaint ng mga caller.
Masarap at mahirap ang trabaho ko. Masarap kasi surf to sawa, net to sawa, hindi bawal ang mag chat oh kung anu pang gusto mong gawin sa internet basta lang wag porno.
Mahirap dahil minsan talaga namang madaming calls at pag nagkasabay sabay pa eh di mo na din alam ang gagawin mo.
Pero mas mahirap kung wala kang trabaho..
Akala ko talaga noong una hindi ko matutunan ang mga bagau bagay kung tutuusin napaka ikli pa ng isang taon pero ganon pa man masaya na din po ako first succesfull work ko po kasi ito..
Salamat din sa mga taong matiyaga kung ka chat lalo na pag GY ako.. Salamat XD

Sino nga ba si Grimace?

Sino nga ba si Grimace?

Sa mga hindi pa nakakaalam... si Grimace ay yung
batchoy na kulay ube na mascot ng McDo. Ano ba siya?
At ano ba ang papel nya sa buhay ni Ronald?
Sabi sa website ng McDo, eto daw si Grimace:
"Grimace is a big, loving, fuzzy purple fellow who is
Ronald McDonald's best friend. He's sure Ronald is the
world's ultimate authority on everything. While
Grimace loves all McDonald's foods, he's absolutely
crazy about milkshakes. Grimace is very enthusiastic
and eager to try new things. His joyous spirit helps
everyone overlook the fact he's a little slow and
clumsy sometimes."
Ows? E ano naman ngayon?!?
Actually, si Grimace ay kontrabida na may anim na
kamay na nagnenenok ng milkshakes. Ika nga sa isang
website:
"Between Hamburglar (who stole burgers), the Fry kids
(who stole fries), and Grimace, crime was running
rampant in the 'McHood."
O di ba... napakagandang ehemplo sa mga kabataan???
Pe! ro ang pinakamagandang mga teorya ay galing (kanino
pa?) kundi sa mga Pilipino:
unang teorya: Si Grimace ay isang ube mascot. Ung McDo
marahil ay may ice cream o shakes na ube ang flavor.
pangalawa: Si Grimace ay bastardong anak ni Tinky
Winky ng Teletubbies (na natsitsismis na bakla) at
isang eggplant.
pangatlo: Siya ay violet na krayola na iniwan ng mga
bata (sa playground ng McDo) sa araw para matunaw.
pang-apat: Grape-flavored drink daw si Grimace... kaya
lang maasim un drink kaya nagmukhang grimace sila...
kaya siya tinawag na Grimace!
panlima: Siya daw ang pinaka-suwangit na mascot ng
McDo, kaya siya pinasuot ng costume - purple na
costume daw ito na napaka-bigat na hindi na matanggal!
Hehe!
pang-anim: Si Grimace ay lahat ng pagkain sa McDo na
hinalo sa blender....
pampito: Siya ay isang milkshake. Period.
pangwalo: In-introduce daw ng McDo ang kamote french
fries sa Pinas ng pumun! ta daw sila dito. Kaya daw may
mascot na Grimace. Isa siyang kamote.
pangsiyam: Kakambal pala siya ni Ronald McDonald, kaya
lang, retarded daw si Grimace kaya siya pinasusuot ng
purple costume.
pero ito ang pinakamatinong teorya so far...
pang-sampu: Si Grimace, kasama ng iba pang mascots ng
McDo, ay pinakilala noong 70's. Siya ang nagrepresent
ng Blueberry milkshakes na ni-launch sa US. Ang tawag
talaga sa kanya ay Evil Grimace, kasi nga nagnenenok
siya ng milkshakes. Galing siya sa isla na puno ng
sigla at puro milkshakes. (Ok, whatever...)
E ano ba ang official word ng McDo???
Well, may tumawag sa McDo to ask nga kung sino ba
talaga si Grimace... Alam mo kung ano ang sinabi ng
babaeng sumagot ng phone.....???
"He's a potato."

Prev: ADS for www.bangonpinoy.orgNext: Nasaan na nga ba si Charles?

Nasaan Na nga ba Si Charles?

Kanina habang kumain ako ng hapunan dakong 6:30 ng hapon may nalala akong isang kaibigan. Nasaan na kaya si Charles? Teka sino nga ba si Charles? Si Charles ay isang long time friend ko noong College ako mula 2nd year second sem hanggang 3rd year second sem pagdating kasi ng Fourth Year hindi na kami mag kaklase kaya hindi na din kami masyadung nagsasama at nagkikita noon. Naalala ko pa ang kung gaano ka simple at ka payak umayos itong si Charles. Mula sa Palawan dito siya nag aral ng Kolehiyo sa Maynila Kasama ang pinsan niya isa ding malapit kung kaibigan. Mula doon dala niya ang mga kwento kung gaano kaganda at kayaman ang lugar na pinanggalingan niya.
Isang napaka simpleng lalaki na punong puno ng pangarap sa totoo lang noong una di ko siya kinakausap bukod sa weird kasi siya yung tipong ng lalaki din na napaka tahimik. Hindi ko na maalala kung sa paanong paraan kami naging malapit sa isat isa. Sa aming apat na magkakaibigan na ako lang ang nag iisang babae, Siya ang partner ko sa mga lakaran, ang kakampi ko at madalas na kakwentuhan.
Kung tutuusin hindi talaga siya katalinuhan at may mga kahinaan siya, kabila ng mga bagay na iyon. Hangang hanga talaga ako sa determinasyon niya na makatapos ng pag-aaral. Kailan man ay bihira ko siyang nakakitaan na sumusuko na siya sa problema. Pilit niyang iniintindi ang mga bagay bagay at gumagawa ng paraan para makasabay at maging maayos ang pag aaral niya.
Nakakamis ang mga ginintuang aral ng kaibigan ko na ito. Ang taong inakala ko noong una na tahimik lang ay may tinatagong kadaldalan pag kami na ang magkasama. Marami siyang mga payo sa akin tungkol sa buhay, patungkol sa mga gawaing bahay. tungkol sa pagiging mabuting anak at kapatid. At higit sa lahat ng minsang mapunta na din ang usapan namin sa isyung Sexual at di pa nakontento eh nagpayo pa :) Nakakamis talaga
Kaibigan ko nasan ka na ngayon anung ng balita sa iyo? Magparamdam ka naman. Simula ng makapatapos ako ng pag-aaral wala na akong naging balita sa iyo bukod sa nag aaply ka daw para makapag abroad.
Namimis ko na po ang ating kwentuhan tungkol sa ating mga simpleng pangarap. Simpleng pangarap na naabot na kaya natin pagkalipas ng ilang taon na hindi natin pagkikita?
Anu kaya ang magiging reaksyon kung mababasa mo ito, Matatawa ka kaya o maiiyak kung wala sa dalawang iyan bahala ka na. Oh di naman kaya may isang bagay akong naiisip na pwedeng mong sabihin sa akin, " wow Donna ikaw ba iyan'? Iyan naman ang lagi mong sinasabi sa akin di ba?
"Donna galingan mo huh"!! "Donna talunin mo sila huh"
Kailan ko ba ulit maririnig sa iyo ang mga salitang iyan?
Kailan ba ulit kita mayayakap?
Kailan ba ulit tayo maglalakad sa kahabaan ng daan na magkahawak kamay?
Nasaan ka na nga ba ngayon Charles. Sobrang nakakamis ka na talaga.!

Kilala mo po ba si Donna Rose?

Kilala mo po ba si Donna Rose? Ikaw kilala ba kita?
Kung kilala mo siya saan mo siya nakilala.? Kung hindi mo naman siya kilala malamang hindi ka naman mag aaksaya ng panahon na kilalanin siya di ba?
Aaminin ni Donna sa inyo na hindi siya magaling oh maraming alam kung totally current issue ang usapan. Ang daily routine kasi ng taong iyon eh trabaho-tulog-gising-kain-trabaho.
☺Wala na din siyang paki alam sa mga gawaing bahay basta siya trabaho-tulog-gising-kain-trabaho. Di siya mag eeffort nag gumawa ng gawaing bahay.
☺Hindi magaling sa pangangatwiran lalo na kung usapan ay tungkol sa history ng Pilipinas.
☺Di din naman siya masyadong maasahan lalo na kung payo ang hihingin mo sa kanya.Mabibigyan ka siguro na niya ng magandang payo kung talagang matagal ka na niyang kilala pero kung bago lang kayo at natalisod ka lang niya sa tabi tabi ang tangi mo lang maririnig sa kanya ay OO at tango tango lang...
☺ Wala siyang kabisadong buong kanta. Di din niya alam kung anu talaga ang type ng musika ang gusto niya kung anu lang ang naririnig niya yun na yun.
☺ Minsan pag naiinis siya lalo na pag nagbabasa ng mga post sa BP hindi na siya nag iisip kaya bigla na lang siyang may nasasabi tapos may mag rereact naman. Sa totoo lang alam naman niya kung sino agad ang unang mag rereact sa sasabihin niya. Gusto gusto niya pag nag rereact yung tao na iyon.
☺ Kapag seryoso siya, Seryoso siya pero kaya pa din niyang magbiro/
☺ HIndi siya magaling sa english at sablay siya sa spelling
☺ Maiinis ka sa kanya kasi minsan tatawa na lang siya lalo kung nakaharap siya sa pc niya panigurado kinikilig yun sa ka chat niya.
☺ Di pa siya nakakapunta sa Manila Zoo
☺ Di pa din niya nakikita ang anino ng Heroe Channel
☺ Isang bagay din ang sigurado di ganun kadami ang stock knowledge niya pero Isang bagay din naman ang sigurado di naman siya boring kasama.
Eh anung silbi ni Donna kung puro hindi ang nasusulat dito?
☺ Sa trabaho pag may tanong sa kanya ang mga kasama niya makakaasa ka na may maibibigay siyang tulong sa iyo Kahit paano.
☺ Maasahan mo siya sa lakad, galaan at puyatan.Lalo na sa kainan.
☺ Sweet ba siyang kaibigan? (ewan di ko alam tanong mo na lang sa mga nakasama na niya)
☺ Mahilig siyang mag isip ng mga suntok sa buwan ng mga bagay, Mahilig siyang mangarap
☺ Di ko din siya maintindihan minsan dahil may part yung pagkatao niya na malalim ang mga sinasabi niya na sa ilang tao niya lang sinasabi kanino kaya naman? Kay batman? Kay spiderman?
☺ One thing pa pala tungkol sa kanya. Pansin ko lang kung anung matinding emotion meroon ka sa at kinausap ka niya ma aadopt niya yung emotion na iyon. Mahirap bang ipaliwanag?
☺ Mahaba pa ang gabing ito pero kung sasabihin ko kung sino yung Donna na iyon eh baka tamarin kang magbasa at alam ko naman na hindi ka din magkakaroon ng katiting na interes di ba?
☺ Ganito na lang gusto mong sumama? Kasi ako kasabay ko siya sa paglalakad...
☺ Kung gusto mong sumama salamat naman sabay sabay nating tahakin ang landas kung saan makikilala natin ang isat isa ...
☺Teka sino ba ako.. Kilala mo ako??

Pablo Banila's Secret Love Story

Kilala niyo ba siya? :( ito na ang dahilan ng lahat..Salamat kay Danniboi na nasa contacts ko naalala ko bigla si Pablo Banila :)=============================================================Nasa'kin pa rin yung alkantsa na Malboro na 'binigay mo sa'kin noon. Akala mo siguro nagyoyosi ako dahil maitim ang labi ko. O !@#$ lang talaga siguro'ng tingin mo sa'kin, e !@#$ naman kasi talaga ako. Hinde. Akala ko lang 'yon. Gusto mo lang talagang mang-asar: "Tama na yosi, ipunin mo na lang piso mo. Hehe." Pero masgusto kong maniwala sa akala ko... kasi alam kong masyado kang mabait kaya naawa ka sa isang hayop na tulad ko.Tuwang-tuwa naman ako. Sobrang na-timang. Sumulat ako ng tula tungkol sa talukap mo. Yung kaliwa. Ti-nype ko pala tapos 'pinrint, tapos 'sinuksok ko 'dun sa malaking yosi. Napansin ko naman na ulol na ulol na 'ko kaya pinang-type ko na lang noo ko, bago ko pa masulatan ng tula yung kabilang talukap mo... baka bawat buhok sa katawan mo e magawan ko pa ng epiko. Wala lang... ang bobo lang kasi ng ibang tao na kung tawagin ang pangalan mo e parang ganun lang kadali na tawagin Ka.Masbobo naman ako...Hangal, mangmang, supot.Kumpara kay Rodrigo, talo ako. Talo ako sa lahat ng bagay. Wala nang tatalo pa sa ginawa niya sa caf nang naglalakad kaming dalawa papunta sa bilihan ng softdrinks: malapit na kami tapos bigla siyang tumigil, may binubunot siya sa bulsa ng pantalon niya -- sabay biglang labas ng kamay niya na umiilaw na parang superpower, yung dalawang kamay niya parang may buhat na sobrang bigat na spirit ball. Yung buong caf nagwala, sobrang natanga. Maslalo na 'ko. Yung mukha niya half-mocking, at half na nagtatransform sa super saiyan. Tumigil talaga yung oras 'nun, kahit sandali lang kasi tinuro rin niya yung bubong tapos yung turbine air vent pala yun kaya nagfiflicker yung ilaw, eh ang dilim pa man din sa caf. Tangina, kaya niyang magmassacre magbiro lang siya. Halos mamatay na yung buong caf sa kakatawa, kung gaano rin kami napatanga. Ako naman, desperadong nakikihati sa pagka-astig niya kunwari minamadali ko siyang bumili ng coke dahil malalate na kami, kunwari maasikasong kaibigan daw. Wala talaga akong kwenta.Magche-chess kami, madalas nananalo lang ako pag nagka-blunder siya sa simula. Masmabilis siyang magsolve ng Rubik's, kahit sa anong puzzle o problema pa. Masmatangkad nga ako at medyo mataba siya ng konti pero never siyang tinaghiyawat. Sabi nga niya na sabi raw ng celeb crush niya na si Ruffa Mae, "Ang mahal ko ay flawless, siya si Morales." (Sabi rin daw ni Brad Pitt, "I must confess: I am Morales.")Ang skateboard namin ay yung mga nakakalat na concrete cylinders sa field: hindi plywood, semento. Metal na metal; mukha nga lang kaming matsing. (btw, yung ungguy-ungguyan pala e evolution ng "matching" game, lol) Pero kahit unggoy pa rin ang matsing, nung CAT Frolic siya lang ang pinapresent ng platoon nila at sa gitna ng field, sa harap ng buong batch at ng mga nanonood sa mga bintana ng humanities at ng mga walang kwenta niyang kaibigan na nakaupo sa front lobby bench na nagditch ng CAT para mag-cs dapat pero kinumbinsi na lang siya na ituloy yung circus act niya, habang naglalakad sa taas ng cylinder nagbalance siya ng rifle sa ilong niya at nagjuggle ng mga bola. Bigla na lang siyang tumakas pagkatapos na pagkatapos dahil akala niya hinihintay namin siya. Wala tuloy siya nang inawardan yung platoon nila, dahil sobrang panalo nga. Walang kwenta.Magsi-sipa kami sa field tuwing uwian, tapos lakad ng front lobby, maghuhubad siya ng polo, magpupunas ng pawis gamit ang mangas -- kita pa yung libag pagkatapos, tapos sabay pasok sa limousine. Ako, maglalakad ako papuntang Mindanao Ave. Nagyayaya naman siyang manghatid kahit hanggang sakayan lang, pero Katipunan siya -- sa Ayala Heights -- kaya out-of-the-way; tsaka ang laking hassle dahil ang layo pa ng dadaanan nila para maka-u-turn. Okay lang dahil kadalasan kasama ko naman yung ibang kabarkada maglakad. I mean, okay lang dahil masaya, pero kahit na ilan kayo mahoholdap parin kayo tulad nang nangyari nga samen tatlong beses. Isang beses nang ako lang mag-isa, montik na kong ma-rape; bute piso lang ang halaga ng puri ko.Naging magkaibigan kami nung grade 3, sa UPIS (pronounced "oo-pis"), kasi kaming dalawa lang parati yung natitira 'pag uwian -- pero hindi yun yung dahilan. May sarili siyang barkada actually, tapos binubully pa nila 'ko noon. Siyempre wala kang magagawa kapag sila yung pinakacool na apat sa klase, 'pag sila lang ang marunong magmoonwalk. Bigla na lang lumapit sa'kin si Rodrigo na tumatawang naiiyak, nung uwian, hanapin daw naming dalawa yung Swatch watch niya. E alam ko yung itsura nun, dahil nga sikat siya. Hindi namin nakita yung relo niya, pero may nakita kaming iba: isang bagong pagkakaibigan.Binilhan siya ng-- teka, tatawa lang ako. HAHAHA. HAHAHA! -- binilhan din siya ng bagong relo. Yung Illuminator, nung nagpunta silang Hong Kong. Yung Illuminator na may calculator. Tsempo naman na nagpadala yung ninong ko sakin ng normal na Illuminator. Sinynchronize namin syempre to the last second, ayon sa relos ng bell. Hindi automatic yung bell, pero tuwang-tuwa kami tuwing nagcocountdown kami tapos sakto yung ring. Pero tuwang-tuwa rin kami tuwing nagtetelebabad kami habang nanonood ng Adventures of Huckleberry Finn at Zenki, tapos may delay ng mga limang salita sa broadcasting. Nagche-chess at nagma-magic din kami madalas sa telepono, at sabay naming sinasagot yung mga questions sa isang lumang lateral thinking na libro na pag-aari ng Tito ko nung teenager pa siya. Pero pinaka-nakakatuwa talaga e tuwing sinisigawan namin yung isa sa telepono 'pag madaling araw dahil nakatulog na.Marami pa kaming homoerotic stories na swak na swak sa panlasa ng masasama sa masang nagsama-sama, mama. Bababa ba? "Bababa ba?" ba? " 'Bababa ba?' ba?" ba?.com Marami na rin akong hindi pinatulog nang ilang linggo kakakwento ng aming platonic friendship (plate tectonics ang labas pag nag-sesex kami). Sa susunod na lang pag may oras. Kung hindi dahil sa kaniya-- biro lang yung plate tectonics !@#$ ka -- hindi ko rin sana na-master ang humor ng The Simpsons.Legend siya sa lahat ng institusyong nadaanan niya, from UPIS to pisay. Either siya ang pinaka-paborito o ang kilabot ng faculty. Sikat siya sa lahat ng batches na naabutan namin. Mahal siya kahit ng mga personnel, dahil kahit ano pa kayo gusto niya kayong patawanin-- hindi pala, gusto niyang tumawa kasama kayo. Pagmasdan mo na lang siyang makipaglaro kay Fluffy, yung poodle nila, at tingnan mo kung di ka mainlab sa pagbe-babytalk niya habang sinesex ni Fluffy yung paa niya: "Kepipa! Kepipa!"Kumpara kay Rodrigo, talo ako sa lahat ng bagay.Pero bakit ako ang pinili mo?Ikaw na nga sana ang pinaka-desirable sa batch natin dahil mukhang cinlone si Rei Ayanami galing sa DNA mo... KUNG 'DI KA BA NAMAN ISANG MALAKING TANGA!!!!!!!...Mastanga naman ako...Ikaw lang ang babaeng kakilala ko na adik sa chess. Hindi ka nagsasalita dahil nahihiya ka sa boses mo na tulad mo e parang tibo. May time na masmahaba pa yung buhok ko sa barber's cut mo. Kung isuot mo yung palda mo e para kang lalaking hiyang-hiya na mapagkamalang bading. Nagt-tshirt ka pa sa loob ng blouse mo. Mas-erotic nga e. Nakaka-bading. Ayanaming-ayanami talaga: sa kilos, sa apathy, sa poker face at sa-pagka Russian-Chinese mo tapos lagi ka pang nag-iisa.Lahat e nagkakagusto sa'yo. Pati mga babae, bago mo sinagot yung tanong ni Sir Ces na "Ano yan?" First day ng first year; naka-casual lahat at tinuturo niya yung earrings mo. Ang sagot mo, "Sir, babae po ako." "Hindi yun ang tanong ko, tinatanong ko kung ano yan!" Men's shirt, men's pants at rubber shoes: kaya naman walang makalapit sa'yo.Kasing-edad natin yung Eva pilots nung pinalabas siya sa tv, kaya masbaliw yung batch natin sa Eva dahil masnakaempathize tayo sa heightened realism. Kaya lahat kami e buang na buang kay Rei Ayanami... pero akin lang siya. Pati mga clones niya. Binuntis ko na silang lahat ("Baket, akala niyo LCL yung nasa tank?").Pero ang pinaka-gusto ko sa'yo, e wala kang pakialam sa pagka-babae mo.Matagal na kong asar sa mga feminists, bata pa lang ako. Ako ang laging pinapagawa ng mga bigatin at kadiring gawain ng nanay ko sa bahay: mag-igib ng tubig, magwalis ng tae ng aso, maglinis ng tinaihan ni lola, at kahit paghuhugas ng pinggan; kesyo lalaki raw ako. "KAYANG-KAYA AKONG BUGBUGIN NI ATE, BA'T DI SIYA'NG UTUSAN MO?!" Kapag pinagbubuhat naman ako ng kung ano ng mga kaklase kong babae, o kaya kinukuha na lang nila basta yung gamit ko ng walang paalam, o kaya nananantsing: "INAABUSO NIYO ANG PAGKA-BABAE NIYO!!!!"Ang aangal ng mga !@#$. Kung nakakulong man sila, hindi naman naka-lock yung kulungan; wala namang pumipigil sa kanilang lumabas kundi sarili nila. Masmabuti nang makulong dahil wala kang puedeng gawin kesa makadenang gumawa ng hindi mo naman gusto.Akala ko talaga dati ako ang nag-imbento ng masculinism. Nabasa ko na lang sa wikipedia na luma na pala 'yon. Pero, hindi ako natuwa. Sa totoo lang, ang bakla. Na-aasar lang ako sa pag-angal nila, pero wala akong gustong baguhin. Ang bakla kung i-aadvocate mo pa. Sa totoo lang, napaka-ironic ng feminism dahil yung mismong pinaglalaban nila e mga lalaki rin ang masmakikinabang sa huli. Ang tingin sa'kin ng mga tao e either woman-hater o bakla porke hindi ako nagpapaka-gentleman, e ako nga itong nagbibigay ng oportunidad para makita nila na kaya naman nilang buhatin ang mga libro nila.Swerte ako't napanood ko ang pinaka-nakakatawang news report sa buong mundo, sa Hoy! Gising: "Payatot, ni-rape ng machong bakla!" Reporter: "Ba't ho 'di kayo sumigaw habang kinakaladkad kayo sa kalye?" "NAKIKITA MO BA'NG KATAWAN NA 'YAN?!" Bakla: "Hindi ka nga nagreklamo eh. Sarap na sarap ka sa lotion sa pwet mo." Lahat ng tao sa police station tawa ng tawa, yung iba OA na tulo-laway. Sino ba namang may gustong mawala ang mga ganito sa news?Kung awang-awa man ako para sa mga babae, e dahil yun sa role nila sa pag-ibig. At least, sa general definition ng pag-ibig na pagbibigay at pagbibigay. Kung ang lalaki ang nakatakdang magsakripisyo para sa pamilya sa society, pano naman ang mga babae? Gusto rin nilang magsakripisyo. Gusto rin nilang magmahal. Pero pano sila makapagbibigay kung hindi natin sila hahayaan? Kagandahan. Kaya awang-awa ako sa mga babae, dahil "kagandahan" lang ang alam nilang puede nilang maibigay.Pero, syempre, walang kwenta ang gender inequalities kumpara sa racial na walang kwenta kumpara sa economic. Pero anong magagawa mo -- may nuke ka ba?Pero, syempre, walang kwenta ang lahat ng ito sa'yo. Ipinakita mo sa'kin na ang sarap ng buhay tibo. Pero hindi ka tibo. Parang lang.Sidekick lang ako ni Rodrigo from 1st -2nd year. Siya ang class clown. Magkaklase kasi kami. Masmagaling siyang magpatawa dahil masmabilis at masrandom ang mga hirit niya, halos lahat ng skillz at trix na alam ko e sa kaniya ko natutunan at masmarami pa siyang kayang i-impersonate. At kung tumawa siya e parang bata: hindi niya kayang pigilin; kaya feeling mo e intrinsic na nakakatawa talaga kung ano man yung ituro niya. Ang dami niyang ginagawa na siya lang ang kayang gumawa na walang sabit, tulad ng pangangagat ng pisngi ni Snorlax at pananampal ng babae at pang-aasar ng mga pangit at bobo nang lantaran at pagtawa sa harap ng isang nanay na nakwento na hindi pumasa ng pisay yung anak niya. Hindi sa !@#$ talaga siya. Alam lang niya na nandun ako para mag-apologize para sa kaniya. Tsaka kahit anong mangyari, tatawagin lang niya yung bar topnotcher na lawyer na tatay niya, ang pinakamagaling na corporate lawyer sa asia. Kahit hindi na niya tawagin yung nanay niya, na doctor ng pol sci at philosophy na up professor, tsaka kasama sa board of directors ng pisay. Pero kung sakali, sasama pa rin yung nanay niya -- tulad nga nung grade 4, nung inappear niya sa mukha yung babaeng na-appear siya sa mukha nung inaabot ng babae yung ledge ng door. Sinulatan kasi ng nanay ng babae yung mga magulang ni Rodrigo, ang sabi "If you do not start disciplining your child, you are raising a future murderer and crook."Umiyak siya non. Tulad ng umiyak siya nung inakusahan siyang nandaya sa isang math test nung grade 5 dahil nung galing siyang CR, napadaan siya sa isang section at nung tinanong siya kung san siya galing sabi niya "NagCR para magcalculator." Nagbibiro lang naman siya. Siya ang pinakamagaling sa math. Kaya pinagmamalaki ko na kahit isang beses natalo ko siya sa math contest, at yung pera pinambili namin ng magic cards sa green house (AS walk) na pinampapanis namin sa mga deck ng college students. Wala pa kasing bakod ang UPIS non.Sidekick lang ako dahil kaya ko lang humirit ng supplement sa mga jokes niya, mga supplement na hindi niya naisip habang sinasabi niya yung joke niya kaya nasasabi ko pagkatapos. Nung pinaghiwalay kami ng section ng PTA nung 3rd year, ako na yung naging clown ng klase.Okay na sana. Kaklase pa rin kita. Pero yun nga, nung first day ng 3rd year, pumasok na lang bigla si Rodrigo sa room at imbis na sa'kin pumunta e lumapit siya sa'yo at biglang sabing "Oi, ikaw ang prom date ko ha?" Sa harap pa ng lahat ng miyembro ng ASS (Antisocial Suicide Squad), e lahat kami may gusto sa'yo. Pero wala kaming angal, dahil lahat kami alam na kung meron mang karapat-dapat na lalaki para sa 'yo e siya na yun. Pero hindi ka nagsalita. Hindi ka nagreact. Nag-"yay" lang si Rodrigo tapos lumabas.Okay lang sana.3rd year, 3rd quarter PE, ballroom dancing. Yung pairing, by height. Kung hindi lang nag-absent yung gagong kaharap ko sa pila e hindi sana ako miserable ngayon.Ako ang naging partner mo.Okay lang sana... dahil hindi man ako marunong magmoonwalk, tinuruan kami ng ballroom dancing nung grade 5. Lahat ng naka-sayaw ko non e nagka-kras sa'kin: yung partner ko, at yung mga nag-sub sa kaniya nung nagbakasyon siya. Ewan ko kung ano meron. Masmalambot nga ang mga kamay ko kesa sa babae(kinoconsider ko silang sex organs, kaya buysit na buysit akong makipaghandshake). Sensitive din ako sa pagque ng next step. Hindi tayo tinuruan ng dips or spins kaya bonggang-bongga pag-ginagawa ko... pero hindi masyado, dahil baka mahilo ka. "Baka nahihilo ka na? :D " "Hindi (: " KILIG!!!!!!Nung time na yun, bigla na lang akong nagsimulang mag-gel ng buhok LOOOOOOOOOOL!!!! Sobrang halata na ng lahat.Nung time na yun, bigla ka na lang nagsimulang tumawag sa'kin. Nagtanong ka kung ano yung assignment....Kung sabagay... "Baka hindi lang gumagawa ng homework si Pablo, pero alam niya kung ano yung homework."Kung ibang tao ka e tumawa na ko ng !@#$: "PUHUHUHUHUHUTAHAHAHAHA!!!!!!!!!!"Kung sinulat ko sana yung assignment nung araw na yun e nagkaron sana ako ng oras para kumalma at naisipan ko sanang magkwento at magpatawa, pero ang tinuliling lamang ng puso kong namula't inangkin lahat ng dugo sa nanlalamig at nanginginig kong katawan ay: "Hindi ko alam e. Sorry ): Si Jerome alam niya, sa kaniya ako parati nagtatanong." Tumubo rin yung milk molar na tumaraktak sa sahig noon.Tumawag ka ulit. "Hanapin natin si Ma'am Sto. Domingo bukas para mapa-schedule na natin kung kailan tayo magfi-finals. Tsaka magpractice na rin tayo." "Sige." *click***Kinabukasan, uwian, hinahanap kita sa front lobby dahil dun ka naman parati naka-upong nag-iisa, naghihintay ng sundo o pag kumakain ng lunch o nakatanga. Paglingon ko, papalapit ka na pala sa'kin. Naka-PE uniform ka kahit walang PE. "Pablo, halika na." Sobrang lapit ng mukha mo kaya 'nun ko lang nalaman na light brown pala ang kulay ng kilay at pilik-mata mo, pati mga mata mo. Hindi ko alam. Hindi ko mapayagan ang sarili ko na tingnan ka... kahit habang nagsasayaw, pag nakita kong naka-ngiti ka sakin, kulang pa ang utak ko para ma-grasp yung katotohanan na naka-ngiti ka ngang talaga sakin kaya pati visual cortex ko hindi na vision ang pinoprocess... ang galaw ng katawan ko, ang galaw natin, e parang coincidental na rhythmic seizures na akala ng motor cortex instructions, pero part lam pala ng katotohanang yon.Kinoconsider kong sex ang titig ko -- pag sa babae. Kaya kung naglalakad ako e lagi akong naka-focus sa vacant spaces, o kung crowded man e sa lupa ang tingin (except kung may kaharap, dahil parang naka-titig sa pwet. Hindi ko alam kung saan ako titingin kaya binibilisan ko na lang lakad ko). Hindi ako tumitingin sa babae, pero skina-scan ko ang mga lalaki kung nasan ako. Hindi yun kabaklaan: sinisigurado ko na walang lalaking masmalakas ang sex appeal kesa sakin LOL. Pagsigurado na ko, bakit pa ko titingin sa mga babaeng tititig naman sakin? Syempre depressed ako pag talo. Kaya parati akong depressed e...Yun nga, "Pablo, halika na." Sabay tayong lumakad magkatabi. Sobrang hiyang-hiya ako sa mga tingin ng mga tao sa front lob. Lalo na sa mga kakilala ko; lalo na sa mga kakilala kong kakilala ka. Sobrang hiyang-hiya ako para sa'yo: ANONG MERON AKO'T NANDIRITO AKO NGAYON?! ANONG GINAWA KO? O BOBO KA LANG TALAGA?!!!! "ANONG NAKITA NIYA SA PANGIT NA YUN?" "ANONG GAYUMA'NG GINAMIT MO PABLO?!" "SIYA NA YATA ANG PINAKA-TANGANG BABAENG KILALA KO."Wala pa tayo sa stairs e nanlalamig at nanginginig na ko. Pinapawisan ang noo, at pilit na pinipigil ang sarili na magaya ang puso ko't pagpupukpukin ang naka-pader na mga tao. Bago tayo umakyat, nakita natin si Moi at Gary nagpapa-xerox. "[MAKIROT NA INSULTONG NAKALIMUTAN KO NA KUNG ANO] Pablo." sabi ni Gary. "!@#$ Gary ba't ang sama mo kay Pablo?!" NR tayong umakyat. Nagmanifest na lang yung damage pag-apak natin sa 2nd floor: hindi na tayo magkatabi. Nauuna na kong maglakad sa'yo."Wag mo kong iwan"Shet.Monotonous ka magsalita. Parati ka pang naka-poker face. Pero lasang-lasa ko yung nararamdaman mo nung sinabi mo yun.Ang alat.Lasang luha na may konting dugo at patak ng patis.Binalikan kita."Sorry"Para kitang dinuraan sa mukha.Kumanan tayo papuntang library. Kumaliwa. Tayo lang ang tao sa 2nd floor. Kahit na biglang sumulpot sina Jomath at Rins sa dulo ng corridor, tayo lang ang tao sa 2nd floor.Nung malapit na sila, nangantsaw. Tinapik ko ang braso mo sabay bulong, "Kunwari lang." Sabay hawak sa kamay mo. "You guys mind your own love lives (: In our world you don't even exist."Tawa.Papuri.Tawa.Ngiti.Pamumula.Ngiti.Umalis din sila.Bumitaw din ako."Sorry""NAKAKA-ASAR YUNG MGA GANUN!!!!"Manhid sa lamig at pasmado ang kamay ko.Kaba ang laman ng utak ko.Walang lugar para maalala ang init ng kamay mo.Baka...Hindi.Baka...HINDE!!!!!!Imposibleng nilalamig din ang kamay mo.Imposibleng maalala kung kumapit ka rin.Imposibleng nangyari ang mga ito.Oo.Kunwari lang ang lahat.Kung kunwari rin lang pala, sana hindi na ko bumitaw:"Hanggang kailan mo gustong magkunwari."Ang masagot ng higpit ng mga daliri mo.Kahit kunwari lang.

Noon at ngayon, sabay tayo!

GALING SA ISANG KAPALITAN NG EMAIL ANG ARCHIEVE NA ITO SALAMAT
http://blogs.gmanews.tv/arnold-clavio/

"Heto ang KAPAYAPAAN na alam natin, noong wala pang KAUNLARAN...

Si Nanay ay nasa bahay pag-uwi namin galing sa paaralan;
Walang mga bakod at gate ang magkakapit-bahay, kung meron, gumamela lang; 10 sentimos o diyes lang ang baon: singko sa umaga, singko sa hapon;
Merong free ang mga patpat ng ice drop: buko man o munggo. Mataas ang paggalang sa mga guro at ang tawag sa kanila ay Maestro/a: 'Di binibili ang tubig, pwedeng maki-inom sa 'di mo kakilala. Malaking bagay na ang pumunta sa ilog para mag-picnic, o kaya sa tumana;Grabe na ang kaso pag napatawag ka sa principal's office o kaya malaking kahihiyan kapag bagsak ka sa exams; Simple lang ang pangarap: makatapos, makapag-asawa, mapagtapos ang mga anak... Pwedeng iwan ang sasakyan at ibilin sa hindi mo kakilala; wala namang lock ang mga jeep na Willy's noon. Mayroon kaming mga laruan na gawa namin at hindi binili: trak-trakan (gawa sa Rosebowl ang katawan at Darigold na maliit ang mga gulong, "sketeng" (scooter) na bearing na maingay ang mga gulong at de-sinkong pako para sa preno; patining na pinitpit na tansan lang na may 2 butas sa gitna para suotan ng sinulid (pwede pang makipag-lagutan); sumpak, pilatok, boca-boca, borador, atbp. 'Di nakikialam ang mga matanda sa mga laro ng mga bata: kasi laro nga iyon.Maraming usong laro at maraming kasali: laste, gagamba, turumpo, tatsing ng lata, pera namin ay kaha ng Philip Morris, Malboro, Champion (kahon-kahon yon!) May dagta ang dulo ng tinting na hawak mo para makahuli tutubi, nandadakma ka ng palakang tetot, pero ingat ka sa palakang saging dahil sa kulugo;Butas na ang sakong ng Spartan mong tsinelas - suot mo pa rin; Namumugalgal ang pundiya ng kansolsilyo mo kasi nakasalampak ka sa lupa. Sa modernong buhay at sa lahat ng kasaganaan sa high technology... di ba minsan nangarap ka na rin... mas masaya noong araw! Sana pwedeng maibalik... Takot tayo ngayon sa buhay. Kasi maraming napapatay, nakikidnap, maraming addict at masasamang loob... Noon takot lang tayo sa ating mga magulang at mga lolo at lola. Pero ngayon, alam na natin na mahal pala nila tayo kayat ayaw tayong mapahamak o mapariwara... Na una silang nasasaktan pag pinapalo nila tayo...Balik tayo sa nakaraan kahit saglit... Bago magkaroon ng Internet, computer, at cell phone. Noong wala pang mga drugs at malls. Bago pa nauso ang counter-strike at mga game boy. Tayo noon... Doon...Tinutukoy ko ang harang taga o tumbang preso kapag maliwanag ang buwan;Ang pagtatakip mo ng mata pero nakasilip sa pagitan ng mga daliri pag nanonood ka ng nakakatakot sa "Mga Aninong Gumagalaw" Unahan tayong sumagot sa Multiplication Table na kabisado na tin, kasi wala namang calculator. Pag-akyat natin sa mga puno; pagkakabit ng kulambo, lundagan sa kama; Pagtikwas o pagtitimba sa poso; pingga ang pang-igib ng lalake at may dikin naman ang ulo ng babae;Inaasbaran ng mga suberbiyo; Nginig na tayo pag lumabas na ang yantok-mindoro o buntot-page. Nai-sako ka rin ba? O kaya naglagay ka ba ng karton sa p'wet para hindi masakit ang tsinelas o sinturon? Pamimili ng bato sa bigas; tinda-tindahan na puro dahon naman; bahay-bahayan na puro kahon; naglako ka ba ng ice-candy o pandesal noong araw? Karera sa takbuhan hanggang maubos ang hininga; pagtawa hanggang sumakit ang tiyan; Meron pa bang himbabao, kulitis at pongapong? O kaya ng lukaok, susuwi at espada? Susmaryosep ang nadidinig mo 'pag nagpapaligo ng bata... Estigo santo kapag nagmamano. Mapagod sa kakalaro, minsan mapalo; matakot sa "berdugo" at sa "kapre;" Tuwang-tuwa kami 'pag tinalo ang tinale ni Itay kasi may tinola! 'Yung crush mo?'Pag recess: mamimili ka sa garapon ng tinapay - alembong, taeng-kabayo o biscocho? Pwede ring ang sukli ay kending Vicks (meron pang libreng singsing) o kaya nougat o karamel; Kung gusto mo naman - pakumbo o kaya kariba, mas masaya kung inuyat; Puriko ang mantika, at mauling na ang mukha at ubos na ang hininga mo sa ihip kasi mahirap magpa-rikit ng apoy. Madami pa...Masarap ang kamatis na piniga sa kamay at lumabas sa pagitan ng daliri para sa sawsawan; ang palutong 'pag isawsaw sa sukang may siling labuyo; ang duhat kapag inalog sa asin; ang isa-sang isubo ang daliri kasi puno na ng kanin... Halo-halo: yelo, asukal at gatas lang ang sahog; Sakang ang lakad mo at nakasaya ka kasi bagong tuli ka; o naghahanap ka ng chalk kasi tinagusan ang palda mo sa eskwelahan. Lipstick mo ay papel de hapon; Labaha ang gamit para sa white-side-wall na gupit; Naglululon ka ng banig pagkagising; matigas na almirol ang mga punda at kumot; madumi ang manggas ng damit mo kasi doon ka nagpapahid ng sipon, 'di ba? Pwede rin sa laylayan... May mga program kapag Lunes sa paaralan; May pakiling kang dala kung Biyernes kasi magi-isis ka ng desk. 'Di ba masaya? Naalala mo pa ba? Wala nang sasaya at gaganda pa sa panahon na yon... Masaya noon at masaya pa rin tayo ngayon habang ina-alaala iyon... 'Di ba noon...Ang mga desisyon ay ginagawa sa awit na "sino ba sa dalawang ito? Ito ba o ito?" 'Pag ayaw ang resulta di ulitin: "sino ba sa dalawang ito? Ito ba o ito?"... Awit muna: Penpen de Serapen, de kutsilyo, de almasen. How how the carabao batuten...Presidente ng klase ay ang pinakamagaling, hindi ang pinaka-mayaman; Masaya na tayo basta sama-sama kahit hati-hati sa kokonti; Nauubos ang oras natin sa pagku-kwentuhan, may oras tayo sa isa't-isa; Naaasar ka kapag marami kang sunog sa sungka; kapag buro ka sa pitik-bulag o matagal ka nang taya sa holen. 'Yung matatandang kapatid ang pinaka-ayaw natin pero sila ang tinatawag natin pag napapa-trouble tayo. 'Di natutulog si Inay, nagbabantay 'pag may trangkaso tayo; meron tayong Skyflakes at Royal sa tabi. Kung naaalaala mo ito... nabuhay ka na sa KAPAYAPAAN!Pustahan tayo, mga 'Igan, nakangiti ka pa rin, tulad ko!

Kailan Ka Huling Tumakbo?

Kanina habang nakasakay ako ng dyip na biyaheng BEL-AIR to WASHINGTON sa Buendia,may napansin akong dalawang magkaibigan na lalaki na nasa edad 20-25 taong gulang palagay ko ba ay empleyedo ng isang bigating kompanya sa makati oh di naman kaya pwede kung sabihin na Call Center Agent sila.
Habang nakahinto ang dyip na sinasakyan ko naaliw naman ako na pinapanood ang dalawa sa ginagawa nila dahil nkahinto lang naman din sila kita ko ang mga reakyon sa mukha nila kahit na hindo ko sila naririnig. Nagulat na lang ako ng bigla silang tumindig ng akmang makikipag karera oh sasali sa Marathon bigla silang nagunahan sa pagtakbo, kasabay naman ng pag andar ng dyp na sinasakyan ko.Tanging tanaw na lang at ngiti ang binigay ko sa dalawa na patuloy sa pagtakbo nang masaya at nakangiti.
Bigla ko tuloy naisip kailangan nga pala ako huling tumakbo? Hindi yung pagtakbo dahil may magnanakaw sa likod mo, hindi yung tumtakbo ka dahil late ka, hindi din naman yung pagtakbo na may hinahabol ka.Bigla ko tuloy naisip na marami pa lang kahulugan ang pagtakbo.
Matagal tagal na din pa lang hindi ako tumatakbo.
Iyong tatakbo ka na hindi mo namamalayan na nakasayad ang paa mo sa lupa, dirediretso at walang patid, iyon bang pakiramdam na hindi ka napapagod at wala kang iniisip ang gaan sa pakiramdam.Mas masarap sigurong tumakbo kasama ang kaibigan sabay niyong tatakbuhin ang kalye, ang kalsada oh kahit saan pwede, ang sarap siguro ng pakiramdam ng ganon, habang tumtakbo ka naiisip mo ang magagandang mga bagay teka baka naman sa Cartoons lang nangyayari iyon kina Heidi oh kaya naman kina Tom Sawyer.
Naalala ko na bata pa ako ng tumakbo ako ng ganito.Noong wala pa akong kilala kung hindi ang batibot lang.Noong hindi pa magulo ang utak ko. At higit sa lahat noon maluwag pa ang kapaligiran ko.Pwedeng pwede ka pang tumakbo ng payapa.
Ngayon ewan ko lang kung magagawa ko pang tumakbo ng may malayang isipan. Sa nangyayari kasi sa bansa natin,ewan ko lang kung may lugar ako sa Pilipinas para sa simpleng pangarap na ito
Sa panahon kaya na makakatakbo ulit ako sino kaya ang makakasama ko?
Excited na ulit akong tumakbo, tara samahan niyo ako :D

Proud to be Pinoy

Ako si Donna real name ko iyan pwede mo akong tawaging cielo, ciao o ladybarizta mga pet name ko dati hindi ko na appreciate ang pagka pinoy ko..
Wala akong paki alam sa Pilipinas,
wala akong paki alam sa mga balitawala akong paki alam sa mga pangyayari dedma ika nga..
.Dati ang tanong ko ano ba yong tinatwag nilang current events?
ano naman kung mababa ang piso?so kung ma impeach ang pangulo?
ano din kung magtaas ng gasolina?
may magagawa ba ako sa kidnap for ransom?!
maraming basura eh anu magagawa ko?
tuloy pa din naman ang buhay ko kahit magulo ang Pinas!
Basta alam kung hindi ako nagugutom at maypera ako wala akong paki alam sa inyo kahit na mag ka gyera pa wala ko ker!!
pero sa paglipas ng panahon na bago ang baluktod na pananaw ko unti unti kung na appreciate ang pag ka PINOY ko..
Paano isang Tao ang nag pakilala sa akin ng totoong kalagayan ng bansa natin....
Hindi ang nanay ko
Hindi ang tatay ko
Hindi ang kapatid ko oh kamag-anak ko mas lalong
hindi ang guro ko..at mga kaibigan ko...
Hindi ko napannod sa TV Nalaman ko sa isang Tao...kilala niyo din siya malamang
Kay BOB ONG...Dahil sa mga libro niya namulat akos a totoong kalagayan natin..
Kung anong totoong damit ng PILIPINAS
Kung anong kapintasan nito..
Kung gaano ito naghihirap..
.Kung anong totoong sakit nito...
kung anong unti uniting sumisira dito...
Sa kabila ng paglaganap ng sakit niya
Mas na appreciate ko din kung gaano siya kaganda
Natuklasan ko kung gaano ka kulay ng ating KULTURA
Naisip ko na wala ng mas gaganda pa sa bansang sinilangan ko
Masarap pa lang mag almusal sa umaga. Kaya Pilipinas bumangon ka na!
Masarap makipag siksikan sa edsa, sa makati at sa mendiola!
Masarap pa lang magbasa ng balita..
Masarap pa lang makarinig ng mga katagang

"KASAMA KAYO SA PINAGLALABAN NAMIN"

Masarap pa lang maki pag debate tungkol sa mga isyu sa ating bayankaysa magkulong at magbasa ng pocket book..
Masarap pa lang pilitin mong gumawa ng bagay na tama kesa gumawa ng mali....
Para sa akin wala ng sasarap pa sa pagbabalik tanaw sa kasaysayan
pagbabalik tanaw sa sinimulan ng kultura..
pagbabalik tanaw sa mga naunang problema at kung paano ito na solusyunan
pagbabalik tanaw sa mga nagawa ng dating pangulo...
pagbabalik tanaw sa nakaraang edsa 1,2,3
pagbabalik tanaw sa mga dating uso at ngayun ay nababalik na naman....

Hay kay sarap maging PINOY sana noon ko pa nalaman
Pag nakakakita ako ng nag taong nag tsimisan isa lang masasabi ko

"ay PINOY IYAN!!!"

Pag nakakita ako ng tambak na basura

"ay PILIPINAS nga ito.."

pag nakakita ako ng periodiko na hitik sa balitng krimen at politika

"ay sa bayan namin iyan"

Nakakalungkot isipin ano?
Pero gaano pa man tayu kagulomay isang bagay tayung hindi maitatago ang pagiging masiyahin natin.....
Santambak man ang problema mo..
Santambak man ang utang mo..
Kahit na malapit ka ng matanggal sa trabaho...
kahit na susunog ang bahay mo...oh may taning na ang buhay no...
isang bagay ang garantisado
NGINGITI KA PA DIN .... bakit?PINOY KA EH!!!
Kung may tatawag man sa atin na bobo tayo..papayag ka ba?
Siyempre hindi gagawa at gagawa ka ng 'paraan para patunayan na di BOBO ang PINOY....
Nakakalungkot ding isipin na maraming di proud na PILIPINAS ang bayan nila...
paano tayu babangon kung tayu mismo walang malasakit sa bayan..
walang nilalaan na pagmamahal..
ikinahihiya ang pinang galingan totoong maraming kapintasan ang Pilipinas.. pero kaibigan hahayaan mo na lang ba ang hamambuhay na kapintasan???!
Buti na lang hindi nakakapagsalita ang PILIPINAS pag nagkataon lagot tayo....
Salamat na din at may mga taong naniniwala na MABABAGO pa ang takbo ng ating bayan.
..Oh PILIPINAS BUMANGON KA!!!!
Salamat sa buong Kabataang Pinoy!Tatagal pa ito...
Maniwala tayo sa kakayahan nating maymagagawa tayong mga simpleng bagay para sa ating bayan.....
Salamat sa mga bagay na naging daan para mahalin ko ang PILIPINAS....

Atashin Chi (Ang aking pamilya)

Sa umaga pag sapit ng 8:30 kailangan nakaharap na ako sa TV channel 07kung nasa work naman ako need ko magmadali na umuwi para makahabol sa isang cute na palabas! Sinong nanunuod ng ATASHIN CHI dito taas kamay PM niyo ako magkakasundo tayu!!
Atashin chi ang salitang japanese na ang ibig sabihin ay AKING PAMILYA!although more on japanese culture ang pinapakita ditonakakatuwang panoorin yung ROLE nang NANAY dito di ko alam yung name niya eh!
Para kasing yung ibang Nanay eh may pagkakaparehas ng ugali sa nanay ni mikan! Lahat naman ng bagay ginagawa niya para sa pamilya niya yun nga lang minsan exagerated at mali ang nagiging outcome! Minsan sa sobrang busy nila nalilito na sila at doon nagkakamali na sila
Ooops hindi ko naman po sinasabi na mali mali ang mga nanay!lahat naman ng bagay para sa ikabubuti ng mga anak nila di ba?naalala ko noong high school ako nagulat ata yung mama ng friend ko agad kaming dumalaw sa bahay nila pinaghanda naman kami ng meryenda yun nga lang sa sobrang gulat ata yung pansit kanton naging instant noodles! hindi ko madescribe ang lasa hehehe =)si mama din minsan ganoon, nagkakamali pero hindi naman madalas hehehenoong bday ko naloka ako sa pagtuturo ng tamang pagbabalot ng lumpiang shang hai andyang maluwag yung pagkakabalot andyang kaunti yung laman andyang sobra yung laman hays! hehehe =) ayus lang din bonding time =)
Ilan sa favorite episode ko sa ATASHIN CHI
*yung bumili yung nanay ni Mikan!ng sour beans wehehehe pilit na pinapakain sa pamilya niya pero siya mismo eh ayaw kainin :D*yung episode na may construction site sa tabi nil*yung episode na may crush pala si YUZU kay sheena halili*actually lahat ng episode gusto ko wehehehe!
Marami pa sana ako sasabihin kasu mukhang boring na polahat ng atashin fanatics pm niyo akogawa tayo ng fans club hehehe!

*excited sa next episode**cute na cute sa nanay ni MIKAN mukhang itlog*
*bagu baguhin ang kagubatab, magsimula muna sa bakuran*

The Salty Coffee

He met her at a party. She was so outstanding, many guys chasing after her, while he was so normal, nobody paid attention to him. At the end of the party, he invited her to have coffee with him, she was surprised but due to being polite, she promised. They sat in a nice coffee shop, he was too nervous to say anything, she felt uncomfortable, and she thought to herself, "Please, let me go home..." Suddenly he asked the waiter, "Would you please give me some salt? I'd like to put it in my coffee." Everybody stared at him, so strange! His face turned red but still, he put the salt in his coffee and drank it. She asked him curiously, "Why you have this hobby?" He replied, "When I was a little boy, I lived near the sea, I liked playing in the sea, I could feel the taste of the sea, just like the taste of the salty coffee. Now every time I have the salty coffee, I always think of my childhood, think of my hometown, I miss my hometown so much, I miss my parents who are still living there." While saying that tears filled his eyes. She was deeply touched. That's his true feeling, from the bottom of his heart. A man who can tell out his homesickness, he must be a man who loves home, cares about home, has responsibility of home... Then she also started to speak, spoke about her faraway hometown, her childhood, her family. That was a really nice talk, also a beautiful beginning of their story. They continued to date. She found that actually he was a man who meets all her demands; he had tolerance, was kind hearted, warm, careful. He was such a good person but she almost missed him! Thanks to his salty coffee! Then the story was just like every beautiful love story, the princess married to the prince, and then they were living the happy life... And, every time she made coffee for him, she put some salt in the coffee, as she knew that's the way he liked it. After 40 years, he passed away, left her a letter which said, "My dearest, please forgive me, forgive my whole life's lie. This was the only lie I said to you---the salty coffee. Remember the first time we dated? I was so nervous at that time, actually I wanted some sugar, but I said salt. It was hard for me to change so I just went ahead. I never thought that could be the start of our communication! I tried to tell you the truth many times in my life, but I was too afraid to do that, as I have promised not to lie to you for anything... Now I'm dying, I afraid of nothing so I tell you the truth, I don't like the salty coffee, what a strange bad taste... But I have had the salty coffee for my whole life! Since I knew you, I never feel sorry for anything I do for you. Having you with me is my biggest happiness for my whole life. If I can live for the second time, still want to know you and have you for my whole life, even though I have to drink the salty coffee again." Her tears made the letter totally wet. Someday, someone asked her, "What's the taste of salty coffee?" She replied, "It's sweet."

ang kwentong ito ay natalisod ko kay shafter! salamat!

test

jgkjhkjhjkhlhlhjlkjljljklkj